Jamestown-Sacramento

Eergisteren reden wij een mooie route door naar Jamestown (Californië). Een klein mijnwerkersstadje waar vroeger de goudmijnindustrie erg actief was. Dit is nog te zien aan de verschillende winkels waar borden buiten hangen dat je goud kan omwisselen in geld.
Ook erg grappig was dat we even wat boodschapjes deden bij de plaatselijke kruidenier. Deze heette ‘Barendregts’:

Het kon niet anders dan dat dit de Nederlandse roots waren en jawel. Omdat we nieuwsgierig waren naar hoe de Amerikanen dit uitspraken, kregen we een lesje geschiedenis van de caissière. De winkel bestond al meer dan 100 jaar en was oorspronkelijk opgezet door een Nederlands echtpaar die hun achternaam aan de winkel gaven. Toch wel gek. Dat je in een klein gat in Californië ineens zoiets Nederlands tegenkomt. Ook omdat wij er zo vlakbij wonen in Nederland. We hadden alleen niet het idee dat de caissière door had dat wij (net als de eerste eigenaren) ook van Nederlandse afkomst waren. Ook niet toen we zeiden dat we ‘from the Netherlands’ waren. Maar dat is gemeengoed hier in Amerika. Nederlanders? ‘That’s oversees’. Ze denken ook dat Finland ongeveer ons buurland is. Dat idee.

Niettemin hadden wij in Jamestown een eigen huisje voor weinig geld. Later kwamen we erachter waarom het zo weinig kostte: je kon geen enkele rechte lijn in het huisje vinden. Om je een idee te geven: D kon zijn flesje bier niet eens op de rand van het bed zetten, want dat gleed er langzaam af. Geen wonder dat ik de ochtend erop onwijs duizelig opstond. Zwalken door een huis heen terwijl je niet eens dronken bent: het IS mogelijk ;-).

Inmiddels hadden we besloten om via Sacramento te rijden. En daar waren we het allebei roerend mee eens, want in Sacramento zat een auto-museum. Dát konden we natuurlijk niet overslaan! Het waren stuk voor stuk prachtexemplaren die er stonden. Lincolns, Packards, Chevrolet, Cadillac etc. De meesten allemaal privé-eigendom en ook startklaar! Jaartallen beginnen nog voor 1900 tot ongeveer 1960. Terwijl wij binnen kwamen werd er eentje voor onze neus gestart en in een trailer gezet voor een andere autoshow in Stockton. Gewoon: sleuteltje omdraaien en rijden maar. We keken ons ogen uit en onze rug krom, want alle bordjes moesten natuurlijk gelezen. En zo komt het dan, dat je niet één, niet twee, maar drie uur! later pas naar buiten stapt. Hongerig, met pijn in de rug, maar weer heel veel moois gezien.

Afgelopen nacht hebben we in een Super 8 motel gezeten en dat was prima. Goed ontbijt (daar hebben we inmiddels ook verstand van dat het ‘continental breakfast’ niet overal even goed geregeld is) en een schoon bed en schone badkamer. Op naar ons eindpunt vandaag: San Francisco! (omdat we in het Super 8 motel geen internet op de laptop, maar wel op de mobieltjes hebben kunnen krijgen, plaatsen we dit logje pas als we in San Francisco zijn).