Moab dag 4

In 2013 hoorden we nà onze reis dat Capitol Reef de moeite waard was, maar ja: toen waren we alweer terug in Nederland. We hadden gelezen dat de scenic drive erg mooi is en dat bleek. Prachtige rotspartijen, kleuren en dat alles stak mooi af bij de helder blauwe lucht. Op de terugweg hebben we er toch de pas in gezet want we moesten een zouden de Delicate Arch nog zien.

Capitol Reef

Arches National Park is flink aan het verbouwen, waardoor het park van zondag t/m donderdag van 19.00u tot 07.00u dicht is. Iedereen moet dan het park uit zijn. Wij kwamen om 17.15u aan en de klim/wandeling naar boven zou ongeveer 30 minuten duren.

Guess again. De klim was hels. We hadden de aanbevolen hoeveelheid water bij ons, maar het was nog steeds zo'n 94 graden Fahrenheit (34 graden Celsius) en weinig tot geen schaduw onderweg. Knikkende knieën en misselijk van vermoeidheid en bijna een zonnesteek voor N (D had dat gelukkig op tijd door!) maar N moest en zou naar boven komen. Het eerste gedeelte is een grindpad, dat overgaat in een grote rotsplaat die glad en steil omhoog gaat. Het volgende gedeelte is rotsen afgewisseld met mul fijn zand en als laatste een smal bergpad omhoog met een afgrond van ongeveer 25 meter diep naast je. Dat je even een idee hebt.

Het ‘pad’

Maar. Als je dan boven bent en je ziet de Delicate Arch...Dan breek je. Dan stromen de tranen over je wangen, van ontroering door de schoonheid van moeder natuur. Van blijdschap en trots dat deze klim je gelukt is. En omdat je er zo verdomde lang over hebt gedaan, zijn alle toeristen allang weg en ben je daar helemaal alleen.

Dé Delicate Arch

Een ranger kwam ons tegemoet lopen omdat onze auto als enige nog op de parkeerplaats stond. Het bordje dat we uiterlijk om 18.15 het park hadden moeten verlaten, hadden we even gemist. Het was inmiddels bijna 19.00, maar toen hij hoorde dat N onwel was geworden kregen we gelukkig geen boete.

We waren maar wat bij dat we weer in de auto zaten. We haastten ons naar het hotel om ons af te spoelen en gingen voor de derde keer naar hetzelfde restaurant. Wederom heerlijk gegeten en afscheid genomen van de serveerster met wie we in die dagen leuk contact hebben gehad. En toen: oogjes dicht en snaveltjes toe.