Wij hadden het zwaar vanochtend in Monument Valley! In de zon ontbijten, met een weids uitzicht over de rotsformaties in het Navajo Tribal park. Echt heel naar. Daarna nog een ritje door het park gemaakt en her en der foto's geschoten. Ook al zo afzien.
Gelukkig was de zandstorm gaan liggen, waardoor de reis naar Sedona een stuk aangenamer was. Onderweg tijdens een plaspauze bij een tankstation kwamen we een nogal opdringerige meneer tegen die per se mee wilde liften. Uiteindelijk nam hij maar genoegen met twee dollar en konden wij onze weg vervolgen.
De route was redelijk eentonig en saai, maar we wilden graag Canyon de Chelly bezoeken. Dit is een Navajo gebied wat erg mooi schijnt te zijn. Dat was het ook (nadat je tenminste de goede route hebt gevonden), alleen staat er bij elk uitkijkpunt minstens 1 auto geparkeerd waar Navajo sieraden verkopen.
Ons huidige motel heeft meer weg van een bed&breakfast en we kwamen ook later aan dan gepland. Het kantoortje was al gesloten, maar er was keurig voor ons gezorgd. Er hing een gesloten envelop met onze naam op de deur, met instructies en sleutel. Je moet wel vertrouwen hebben in je gasten dan.
Vlakbij onze kamer staat een heuse schommelbank. Daar hebben we ons de eerste tien minuten na aankomst in laten wiegen. Genietend van de rust.
Grappige anekdote: een serveerster dacht dat wij 'locals' waren. Blijkbaar zijn we het Amerikaans-Engels nog niet verleerd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten